Muzikanten aan het woord

Jim de Goede, 13 jaar, contrabassist.

 

Jim is geboren in Wormer, in een huis aan de Dorpsstraat.

Daar woont hij sinds zijn geboorte, samen met zijn ouders en zusje.

In de striemende regen loop ik het erf op. Jim is buiten en legt net samen met zijn vader zijn instrument voorzichtig in de auto. Zo meteen naar de repetitie van Ratatouille.

Vijf minuten later zitten we gezellig aan de eettafel met een kopje thee.

Jim kijkt me lachend en een beetje verlegen aan, nog ongemakkelijk met de situatie. Vader blijft op de achtergrond erbij.

We gaan beginnen.

 

Het interview

‘Jim, als je niet op school zit, en niet aan het oefenen bent op je contrabas, wat doe je dan zoal?’

‘Ik zit op korfbal. Twee keer trainen per week en dan nog wedstrijden.

Enne… ik heb een bootje, kijk maar.’

Hij wijst naar buiten.

Ik kijk.

Ik zie een buitenboordmotor en nog enkele andere vaartuigen. Wat heerlijk, zo’n huis met een directe verbinding met het water!

Jim vertelt verder.

‘En dan lees ik nog graag. Het liefst spannend, zoals bijvoorbeeld “de Grijze jager”.’

‘Het is niet alledaags om zo jong al voor een contrabas te kiezen. Hoe ging dat bij jou?’

‘Nou, ik was op een autoshow…’

‘Huh? Is dat een plek om liefde voor de contrabas te ontwikkelen?’

Jim lacht. Zijn vader komt erbij en vertelt: ‘Ja, tijdens die show speelde er een band, echt een goeie, eentje die zo lekker swingt en daar zag Jim iemand die de contrabas bespeelde.’

Ik kijk naar Jim. Hij straalt.

Ik vraag: ‘hoe oud was je toen?’

Jim: ‘Een jaar of 10 denk ik. Mijn ouders probeerden eerst nog om een ander instrument voor te stellen, zoals gitaar of zo.

‘Waarom?’

Vader zegt: ‘Nou ja, beter te verplaatsen. Een contrabas, dat is me nogal wat.’

Ik word nieuwsgierig. ‘En toen?’ vraag ik weer aan Jim.

Jim zegt: ‘Ik zei tegen mijn ouders dat ik een contrabas wilde, punt uit!’

Zijn vader heeft en grote grijns op zijn gezicht.

Ik hoor nu nog steeds de stelligheid in Jims woorden die kennelijk toen ook al zijn ouders overtuigden.

Jim zit rechtop en zegt: ‘op een dag kwam ik thuis van korfballen en wat stond er in de kamer? Een glimmende mooie contrabas!’

‘Maar Jim, nou weet ik het nog steeds niet: wat vind jij nou zo bijzonder aan een contrabas?’

Jim denkt niet lang na. ‘Het allermooiste vind ik dat zware geluid!’

Daar valt niets tegenin te brengen.

‘Hoe vaak oefen je?’

‘Bijna elke dag. Meestal staat de contrabas op een standaard midden in de kamer en kan ik hem zo pakken om te spelen als ik zin heb.

Hoe ben je dan bij Ratatouille terechtgekomen?

‘Ik zat op de Harpoen en daar zaten ook de kinderen van Bart Tuinman. Ik denk dat Bart contact heeft gehad met mijn ouders. Bart heeft ervoor gezorgd dat mijn ouders een contrabas voor me kochten en gaf me ook even les.

Toch vonden we vrij snel een contrabassist die me les wilde geven: Fred Snel.’

‘Wat vind je het leukst aan Ratatouille?’

‘Het is er altijd gezellig en je leert goed om samen te spelen.

En weet je? Je krijgt er ook nieuwe vrienden. Neem nou Michel.

Met hem had ik op school altijd ruzie en bij Ratatouille kwam ik hem alweer tegen.

Maar sinds die tijd zijn we vrienden geworden.’

‘Is er ook iets niet leuk aan Ratatouille?’

‘Ja. Doordat ik langer tijd nodig heb om mijn instrument in te pakken ben ik altijd net te laat voor de snoepjes.’

Wat vind je moeilijk bij de repetitie?’

Af en toe is het lastig om geconcentreerd te blijven en mijn mond te houden als Bart praat.’

‘Wat vind je van Bart als dirigent?’

‘Hij is aardig en maakt vaak grapjes.’

‘Hoe zie jij jezelf over tien jaar?’

‘Ik ga mijn rijbewijs halen en dan een grote auto kopen, zodat ik mijn contrabas goed kan meenemen.’

‘En wat wil je later worden?’

‘Ik zou wel naar het conservatorium willen, maar daarvoor moet je eerst HAVO of VWO halen.’

En zit dat binnen je bereik?’

‘Ik denk het wel, het gaat wel goed op school.’

‘En wat wil je dan gaan doen?’

‘Ik wil graag optreden, in Nederland maar zelfs wel over de hele wereld. Maar verder weet ik het nog niet zo goed.’

Hij kijkt even opzij. ‘Oh ja, en ik zit nog in een JAZZ band, samen met Jelle, Dave, Bas en Michel. Dat is leuk!

‘Tot slot: Jim wat zou jij willen zeggen tegen kinderen die willen komen spelen in Ratatouille?’

‘Ja nou, dat weet ik niet hoor. Gewoon meedoen, dat is het leukst!

 

Interview afgenomen door Dorine Krekelberg op 18 november 2016